Άρθρα

imgresΓΕΩΡΓΙΟΣ  ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ   1883 -1962

ΕΝΑΣ  ΜΕΓΑΛΟΣ  ΕΛΛΗΝΑΣ

Ο Γ.Παπανικολάου γεννήθηκε στην Κύμη της Εύβοιας στις 13 Μαίου το 1883.Ήταν γιός του Νικόλαου Παπανικολάου, που διετέλεσε Δήμαρχος Κύμης και βουλευτής Καρυστίας.

Τα πρώτα χρόνια της ζωής του, τα πέρασε στην  Κύμη.Όλοι οι συγγενείς και οι φίλοι, έδειχναν ξεχωριστή αδυναμία σ αυτόν τον προικισμένο νέο, εκτιμώντας τα ψυχικά και πνευματικά του χαρίσματα.

Όταν  αποφοίτησε από το Δημοτικό στην Κύμη, πήγε στην Αθήνα να συνεχίσει τις σπουδές του. εκεί του δόθηκε η ευκαιρία ν ασχοληθεί με τη μουσική και συγκεκριμένα το βιολί που ήταν το μεγάλο πάθος του.

Στη συνέχεια γράφτηκε στην Ιατρική Σχολή Αθηνών σε ηλικία 15 ετών και αποφοίτησε το 1904  σε ηλικία 21 ετών .Συνέχισε τις σπουδές του στη Γερμανία, ειδικεύθηκε στη βιλογία και από εκεί πήρε το διδακτορικό του το 1910 από το Πανεπιστήμιο του Μονάχου.

Γυρίζοντας στην Κύμη γνωρίστηκε με την Αθηναία Μάχη Μαυρογένους, απόγονο της Μαντώς Μαυρογένους,  την οποία και πανδρεύθηκε. Η Μάχη έγινε όχι μόνο η αφοσιωμένη σύζυγός του, αλλά και πολύτιμη συνεργάτης του. Μαζί έφυγαν για το Μονακό, όπου ο Παπανικολάου εργάστηκε στο Ωκεανογραφικό Ινστιτούτο του πρίγκηπα Αλβέρτου. Διέκοψε την παραμονή στο εξωτερικό και γύρισε στην Ελλάδα, για να συμμετάσχει ενεργά ωε έφεδρος ανθυπίατρος στους Βαλκανικούς Αγώνες 1912-1913.

Μετά τη λήξη του πολέμου, μετανάστευσε με τη γυναίκα του  στις ΗΠΑ. Οι προσπάθειες του πατέρα του να τον κρατήσει στην Κύμη δεν ευοδώθηκαν. Στην Αμερική ο Παπανικολάου παρουσιάστηκε στον μεγάλο ερευνητή βιολόγο Thomas Morgan , καθηγητή στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια της Ν.Υόρκης και του έδειξε μια εργασία που είχε δημοσιεύσει στο Μόναχο, την οποία γνώριζε ο Morgan και φρόντισε να του δοθεί μια θέση βοηθού στο Παθολογοανατομικό εργαστήριο του  New York Hospital, που ήταν ένα από τα μεγαλύτερα νοσοκομεία της Ν.Υόρκης.

Διετέλεσε επίσης Υφηγητής στο Πανεπιστήμιο Κορνέλ  και μετά καθηγητής της κλινικής ανατομικής.

Στο εργαστήριο του Νοσοκομείου ΄αρχισε τις έρευνες.Το ενδιαφέρον του στράφηκε στην εξέταση των χρωματοσωμάτων. Αυτό προήλθε έπειτα από την κυτταρολογική εξέταση του κολπικού εκκρίματος. Μετά την αναγνώριση αυτής της εργασίας, ο Παπανικολάου ονομάστηκε καθηγητής της Κλινικής Ανατομίας του Πανεπιστημίου Κορνέλ.

Η αποφολιδοτική κυτταρολογία, είναι δική του επιννόηση.Μέχρι σήμερα, χρησιμοποιείται η ίδια εξέταση γνωστή ως << ΤΕΣΤ-ΠΑΠ>>για την έγκαιρη διάγνωση του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας.

Εκατομμύρια γυναίκες σ όλο τον κόσμο έχουν σωθεί με το ΤΕΣΤ-ΠΑΠ, που μέσα από τα αποβαλλόμενα και άχρηστα κύτταρα του οργανισμού μας ο Παπανικολάου αποκάλυψε,όλες τις καρκινικές μορφές των κυττάρων, σε όλες τους τις φάσεις, κυρίως όμως στις αρκετά πρώϊμες μορφές τους.

Παρά το γεγονός ότι το επιστημονικό του κομμάτι εκπληρώθηκε, ο μοναδικός και ανθρώπινος καημός παρέμεινε ανεκπλήρωτος. Επιθυμία του ήταν να αφιερώσει μερικά χρόνια στην προαγωγή της επιστημονικής έρευνας στην Ελλάδα. Έγραψε στο φίλο του Ακαδημαϊκό Ν.Λούρο λίγους μήνες πριν πεθάνει. <<Όσο καιρό και να ζήσει κανείς μακριά από την Ελλάδα,δεν μπορεί να βγάλει τη νοσταλγική ανάμνησή της από την ψυχή του>>.

Ο Παπανικολάου ήταν ένας σιωπηλός μαχητής.Ένας ταπεινός και ακούραστος άνθρωπος. Ευγενικός,σεμνός,και αξιοπρεπής σ΄όλη του τη ζωή, ακόμα και όταν τον αδικούσαν, όπως στην περίπτωση που δεν του απονεμήθηκε το βραβείο Νόμπελ Ιατρικής το 1960. Δεν πικράθηκε, δεν απογοητεύθηκε. Άλλη ήταν η φιλοσοφία της ζωής του.Έλεγε συχνά. <<Κανένα βραβείο δεν αξίζει τόσο πολύ, όσο η σωτηρία μιας ανθρώπινης ζωής. Πολύ περισσότερο όταν πρόκειται για τη σωτηρία αναρρίθμητων ανθρώπινων ζωών>>.

Ήταν εργατικός,ανήσυχος και ανέβηκε σταδιακά τις υψηλότερες βαθμίδες της Πανεπιστημιακής Ιεραρχίας.΄Ηταν επίσης ένας χαλκέντερος αγωνιστής του πνεύματος της επιστήμης.Όλη του την ημέρα την περνούσε κλεισμένος στο ερευνητικό εργαστήριο του Πανεπιστημίου Κορνέλ που σήμερα φέρει το όνομά του,και το βράδυ εργαζόταν στο σπί του.

Μοναδική καθημερινή του απόλαυση ήταν η μουσική που απολάμβανε το βράδυ σκυμένος στο μικροσκόπιό του, προσπαθώντας να βρεί και να αποκαλύψει ένα ακόμα μυστικό από τον κόσμο των κυττάρων.

Ο Παπανικολάου ζούσε καθημερινά μια σύγκρουση εσωτερική, ανάμεσα στο ερευνητικό χρέος για τη σωτηρία των καρκινοπαθών και από την άλλη την ακατανίκητη νοσταλγία γιατην  πατρίδα και την γεννέτειρά του Κύμη. Από τη δραματική αυτή σύγρουση, νίκησε τελικά το ερευνητικό του χρέος, που συνδέεται με τη σωτηρία της ζωής , αναρρίθμητων ανθρώπινων υπάρξεων.

Η σύγρουση αυτή της επιστήμης και της νοσταλγίας για την επιστροφή στην  Πατρίδα ήταν οδυνηρή. Η υπερβολική για τον οργανισμό του κόπωση, στάθηκε μοιραία και τον οδήγησε στο τέλος. Πέθανε στις 19 Φεβρουαρίου το 1962 σε ηλικία 79 ετών στις ΗΠΑ.

Ο Παπανικολάου είναι σε παγκόσμια κλίμακα ένας από τους δέκα σημαντικότερους ερευνητές της Ιατρικής Επιστήμης του 20ου αιώνα. Το βαρυσήμαντο έργο του σφραγίστηκε με την θεμελίωση του κλάδου της << αποφολιδοτικής κυτταρολογίας>>και το όνομα του κορυφαίου Έλληνα γιατρού κατέχει τιμητική θέση στο πάνθεο της νεώτερης Παγκόσμιας Ιστορίας της Ιατρικής.

Η παγκόσμια κοινότητα και ιδιαίτερα η πατρίδα του η Κύμη της Εύβοιας εξακολουθούν να τον τιμούν για την προσφορά του στην ανθρωπότητα με τον ίδιο σεβασμό στη μνήμη και στο έργο του.Η Κύμη δικαιούται να υπερηφανεύεται  για τον Γ.Παπανικολάου.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s